Monday, November 03, 2008

MENUJU PUNCAK - LIMITED EDITION 3


pemandangan sekitar ketinggian 3000meter

SEAWAL jam 2 pagi sudah perlu bangun untuk bersiap…janji dengan Andy si guide tuh mau bertolak jam 2.30…so dengan rasa cam tido-tido ayam, letih naik ke laban rata tak hilang lagi…dah kena mendaki lagi…nak salahkan sapa tu? Sapa suh cari nahas sendiri? Takde penyakit cari penyakit…ni la namanya kan so sendiri mau ingat la…nak bebel pun dah salah sendiri kan hahaha…sedap-sedap tido kat aircon pegi cari aircon semula jadi..best panjat gunung ngan kabel car, pegi cari yang naik ngan kudrat sendiri kan..so takyah la nak cerita kesengsaraan huhu..tu diah..

Naik terus ke gunting lagadan….gate dimana perjalan ke puncak bermula…seawal jam 3.00 pagi, sudah ramai yang berkumpul…kitorang tumpang jek berdoa ngan satu grup dari mana ntah…sebab gelap tak nampak sapa dorang nih…waktu nih semua orang kena pakai headlight, kalau tak, tak nampak jalan la nanti…hujan tetap turun renyai…dalam hati berharap supaya hujan akan berhenti…aku pakai sweater dan windbreaker, glove 2 lapis, snow cap dan headlight, seluar pun 2 lapis, stokin 2 lapis dan apa lagi kalau tak kasut adidas kampong rege rm5.50 hehe..si Pierre selamba jek ngan long john n short pants…tak sejuk ke mamat French nih ek…gerutu aku, walaupun tak jelas sebab gelap, tapi aku still nampak bayang-bayang melidi kaki dia tuh…sib baik kurus jek haha…

Perjalanan adalah sukar kat sini, dalam keadaan suhu yang amat sejuk, dah la hujan turun, angin pulak tak mo kalah tetap nak bertiup kencang…bermula dari gunting lagadan lagi tahap ketinggian tu curamnya 90 darjah..bayangkan la..aku lihat pergerakan perlahan sebab kat sini kita seperti beratur dalam satu barisan panjang…masing-masing mengikut gerak di hadapan, bila aku pandang ke bawah aku lihat jalur cahaya dari headlights bersusun menandakan dibawah aku mereka yang mendaki masih ramai dibelakang…dari gunting lagadan yang terletak di km6, hanya ada satu pondok hentian iaitu pondok sayat-sayat sebagai check point sebelum kita mendaki terus low’s peak….di sayat-sayat juga nama dan no pendaki akan didaftarkan sebaik kita naik atau selepas kita turun…sayat-sayat terletak di km7. trail di sini memang 100 peratus berbatuan, kalau curam, memang disediakan tali untuk buat berpaut, kalau tak pegang..chances nak jatuh kebawah adalah dalam kebarangkalian yang sangat tinggi, since aku gayat, rasa bersyukur gak sebab mendaki dalam kesamaran…

Angin yang terlampau kencang aku rasa macam nak melayang, nasib baik cengkaman adidas kampongkan selamat aku, si bat ngan vaart aku dah tak nampak…ooooppppsss ya aku lupa nak citer, si lara dah awal-awal lagi surrender takmo join naik sampai puncak..katanya memang niat dia nak sampai laban rata je..tak tahu nak pujuk cemana dah minah tuh hehehe…pinjam jek la barang-barang dia…kira ada gak la barang lara naik sampai puncak hahaha, so dia la yang buat kan kitorang cereal untuk alas perut sebelum keluar..sekarang aku hanya ditemani si Pierre, nasib baik ada mamat nih, baik lak tu..siap tunggu aku kalau aku dah mengah…dah la air aku pun kat vaart so nak tak nak terpaksa jek mintak air Pierre..sempat lak tu dia bawak pisang lagi 2 3 ketul dia letak lam poket seluar pendek dia tuh hahaha…kaki dan tangan aku dah mula kebas tak rasa apa pun…stokin ngan kasut dah basah lencun sebab banyak termasuk lopak air dan trail pun dah penuh ngan air sebab hujan lebat, dah la aku pakai snowcap jek so muka dah mula rasa kebas sampai nak bercakap pun dah kebas..aku jerit kat Pierre nak air pun dia tak dengar…geram betul huhu…sekali lepas berteduh kat satu batu besar terserempak ngan bat n vaart, lepas tuh hilang balik…sampai kat sayat-sayat….aku tunggu bat ngan vaart, at the same time, dah mula lapar giler..masa tu rasanya dah lebih sejam mendaki…dari sayat-sayat ada lagi 1.5km untuk sampai low’s peak, bila kat situ takleh nak berhenti lama-lama sebab terlampau sejuk…so jalan je la yang boleh memanaskan badan…sebab tu la aku keep on going, bukannya aku nak sampai cepat tapi sebab aku tak tahan sejuk hahaha…dalam hati aku dah sedih sebab kalau cuaca cenggini memang mimpi la nak tengok matahari naik ke hapa….

Aku tak tahu cemana aku leh keep on jalan..kat setengah tempat aku seret jek kaki aku, jalan pun satu dua tapak, tapi aku tak berhenti sebab angin terlalu kencang sampai memang aku nak melayang….tinggal lagi 50m nak naik tu lagi giler sebab kena panjat bongkah batu yang besar-besar…aku check jam..pukul 6 pagi aku sampai tepat kat atas tuh..tapi…alamak…sapa nak ambik gambar aku? Cemana nak ambik kalau kamera aku dah suh vaart yang pegang dan aku tak nampak bayang dorang lagik huhuhu….aku nampak si andy, dia pulak kata vaart ngan bat tak naik…aargghh..nampaknya takde la gambar aku kat puncak kalau cenggini…dalam duk bersedih-sedih tuh…aku dengar ada orang panggil nama aku….aku pandang bawah aku nampak vaart..yayyyyy….cepat-cepat aku suh dia naik sebab nak ambik kamera hahaha….lepas tu dia plak cakap si bat takmo naik…uiks…takkan tinggal lagi 50-100m nak give up? Rugi la kan…kejap tu aku nampak kelibat bat..yayyyyy…si bat dengan lajunya terus sertai kitorang…dia cakap..masa dia tunggu bila buat keputusan takmo naik tu..dia menggigil sejuk so sebab tu yang dia jalan jugak sampai ke atas tuh hahahaha….memang semua tu dah ditentukan agaknya…kalau bukan cuaca yang mendorong, dah tentu kitorang tak sampai atas gamaknya..akhirnya dapat gak la ambik gambar kat puncak walau pun cuaca tak berapa bagus..pemandangan pun agak berkabus..tapi aku puas hati sebab walaupun cuaca buruk tapi kita still dapat teruskan pendakian..at certain time, kalau cuaca teruk cenggitu, dari sayat-sayat lagi dah tak boleh sambung sampai atas..so bersyukur lah…stay tak lama kat atas kitorang terus bergerak turun…perjalanan lebih mudah except kat certain tempat yang bertali tu kena pegang tali dan turun secara membelakang..kalau tak mau aku tak turun sebab gayat kan…si bat ada la sekali 2 tergelincir sebab kasut licin terkena lak batu yang memang dah basah dan berair…nasib baik tak cedera teruk Cuma lebam sikit, tu yang aku bersyukur sebab pakai kasut adidas kampong..

Kalau naik dari gunting lagadan ke summit 3 jam, waktu turun pulak 2 jam je dah tiba ke laban rata…masa tu tak terkira lapar..terus serbu buffet dia, lara pun dah tunggu kat situ, apa lagi hentam saja makanan kat situ…aku rasa cam kurus giler time tu, rasa nak sumbat semua makanan kalau masa tu masuk perlawanan makan hotdog pun gerenti menang hahaha…bila dah relax sket tu, teringat yang baju kering untuk turun ke timpohon dah habis dipakai…memula tu tak bawak banyak baju sebab ingat kalau cuaca kering sempat la keringkan baju yang dipakai semalam…rupanya memang nak jadi cerita hujan tak teduh pun…nasib baik la ada jual t-shirt kat laban rata resthouse tu, walaupun rege rm48 tetap jua dibeli aku , bat ngan lara daripada nak pakai balik baju basah huhu…tak sanggup rasanya…so lepas dah melepak kat sejam…terpaksa la bergegas balik ke waras hut untuk packing dan bersiap untuk perjalanan turuh kekaki gunung…back to timpohon gate…turun jek ke waras hut, aku terus bagi idea masak air n mandi air panas…so dapat la mandi sket sorang walapun tak sempurna huhu..lepas dah 2 hari tak mandi tu kan…rasa segar dapar rasa air suam…start turun dari waras hut jam 10.30 pagi dan tiba ke timpohon gate….ni timing aku la yang paling last dan lembab sekali sampai hahaha….4 jam selepas itu…si vaart orang pertama sampai…rasanya lam kul 1 lebih, lepas tu bat plak…wahhhh dorang nih terer menurun rupanya ek hahaha….diikuti pula ngan ratu laban rata iaitu lara hahaha…lepas 10 minit tuh baru la aku muncul berdengkot-dengkot…sebenarnya…masa turun tu bila dekar 2 hut yang terakhir nak sampai, kaki aku dah sakit giler, kuku kaki yang mencengkam yang buat aku sakit, so aku beratkan imbangan pada lutut kiri, akhirnya lutut kiri pun dah nak jam…nasib baik sempat sampai…dan nasib baik gak andy setia temankan aku, memang pun mana-mana guide akan tunggu peserta terakhir hahaha….

Dah sampai timpohon tu, baru la fikiran boleh digest rupanya aku dah sahut cabaran kinabalu huhu..sapa cakap aku lembik, sapa cakap aku lemah dan sapa cakap aku tak leh panjat kinabalu…aku dah buktikan walaupun sengsara tapi hati tetap puas sebab rupanya aku masih lagi ada keupayaan…rose n nhk pun sambut kitorang cam pahlawan gitu haha…terus sambung makan kat seroja, nabalu park tu sebelum perjalanan diteruskan ke KK, kat sana dah tersedia penginapan yang telah di booking sebelum keesokan harinya kami akan sertai pula 1 day trip ke sg. Padas untuk river rafting muahaha…giler hapa, lepas panjat gunung berafting pulak huhuhu….nantikan cerita seterusnya

Friday, October 31, 2008

MENUJU PUNCAK - LIMITED EDITION 2


fire place di Nepenthes Lodge..sangat cantik ini lodge, sesuai sangat tuk orang ber honey moon hehe

MASA berbalas-balas inbox tu….dorang nih memasing langsung tak pack barang nak bawak pegi KK lagi siap tak tau nak bawak apa tuh..so aku ngan kreatifnya pun buat list yang ala-ala gitu kan, nih aku copy paste dari inbox aku yang penuh hahaha
1. baju/blouse/lengan panjang
2. windbreaker
3. seluar tracking/padas
4. socks
5. glove
6. snow cap/topi pe2 je la
7. kasut yang sesuai gitu….aku rasa nak bawak satu je la…cukup kut ek
8. selipar
9. small towel
10. headlight
11. raincoat
12. baju kelawar hahaha
13. knee guard
14. asam urat/panadol/minyak angin nama minyak boxing dari siam hahaha
15. kudapan dan energy drinks gitu

sebenarnya yang no. 12 tuh aku nak wat kelakar je la kan…memang gelak sakan dorang tengok list nih, even aku pun tak bawak sebab aku bawak beg yang paling kecik comel gitu hehe…rupa-rupanya ada gak yang bawak baju kelawar u ols hahaha (wink kat rose huhu)

yang no.7 tu plak…sebab takmo beratkan beg memang aku bawak satu jek, tapi bila sampai kat peKan nabalu, terus kitorang rembat kasut adidas kampong…memang aku respek la kasut nih sebab kasut ni la buatkan pendakian turun sangat mencengkam dan ala-ala cool gitu hahaha..kat setengah tempat takyah pegang tali u ols…I like adidas kampong hehe

adidas kampong my faveret

errr yang no. 14 tu la yang palilng banyak membantu kitorang…setiap kali lepas abis cobaan, mesti semua minum asam urat tuh…kesannya badan takde la sakit-sakit hehe, yang minyak boxing dari siam tu plak memang sentiasa ada je orang buat gosok kaki sakit la, pinggang lenguh la, lutut longgar, kaki tangan sejuk la…memang tak sia-sia di bawa huhu

sign yang baik daripada pintu bilik...

pagi-pagi sabtu, terus terjaga bersemangat nak mulakan pendakian…dari bilik kitorang dah nampak puncak kinabalu dengan terang dan jelas hehe…sign la tu kan..rasa cam dekat tapi jauh jek..so lagi la rasa bersemangatnya…nhk n rose yang tak akan join pendakian pun sama-sama kitorang pegi breakfast dan hantar kat tempat register. Tunggu si rafli ni lambat sangat sebab dia yang perlu setelkan registration, tepon dia katanya masih dalam bilik air dirumahnya kat ranau huhu..hampeh la kan wa dah ala-ala tak sabar nak start dah ni..masa tengah-tengah dok relax tunggu si rafli, ada la mamat omputeh nih tegur kitorang….orang French katanya, nak tumpang guide ngan kita, ye la jimat sket sebab guard tu perlu dibayar rm100 untuk max 8 orang so kalau ko sorang pun kena bayar rege tu gak, lebih baik dia share ngan kitorang…Pierre nama mat French tu, kurus cekeding jek tapi sebenarnya pendaki tegar u ols…siap dah naik mont blanc gitu..

lepas rafli setel jek, terus bawak kitorang kat timpohon gate, si nhk n rose plak akan ke poring hot spring untuk berendam dalam air panas huhu…tepat jam 8.45 pagi, kitorang berlima pun memulakan pendakian sambil ditemani oleh our guide merangkap porter si Andy, kena bawak beg kitorang yang beratnnya 13kg…ok la tu, sekarang nih rate tuk 1 kg=rm8, aku tengok selamba jek si andy bawak beg berat giler tu..

bermula la perjalanan pertama menuju ke Laban Rata yang berketinggian 3272.7m antara km5.5 – km6, di situ nanti kami akan bermalam sebelum memulakan langkah ke summit. Dari timpohon ke laban rata ada 7 pondok hentian, kat situ boleh la berehat untuk hilangkan penat, minum dan makan kalau dahaga atau lapar. Pada km1 tu langkah kami tak lah terasa letih sangat sebab jalan masih lagi mendatar, lalu dekat Carson’s fall..air terjun yang cantik, kitorang pun takde la pakai baju yang tebal sebab bila berjalan tak terasa suhu yang sejuk, peluh takyah citer la boleh perah baju, tapi nasib baik sebab kitorang dah siang-siang pakai baju yang bukan dari kain kapas…kalau tak berat bawak baju je la sebab basah dek peluh…perlahan-lahan grup aku dah pecah dua, aku bat ngan Pierre kat depan manakala lara ngan vaart kat belakang..maklum la si vaart kena la jaga lara kan kalau tak mau dia patah balik kat km1 tu lagi muahaha…

sampai kat first stop, pondok kandis, aku tengok jam..less than 1 hour, eh ok la tu…sebenarnya memang kitorang ada discus, kalau untuk setiap 1km kita boleh jalan kurang dari 1 jam memang kita boleh sampai kurang dari 6 jam la sebab laban rata berada kat km6..so itu yang kitorang cuba buat…disamping tu motivasi aku sebenarnya lepas setiap kali aku jumpa stop aku akan kira berapa lagi stop yang tinggal..rasa cam best tau bila bilangan stop makin kurang dan kita tahu kita makin dekat dengan laban rata hehe…so bermula dari pondok kandis, ke pondok ubah, pondok lowii, pondok layang-layang, sampai sini ingatkan nak makan apa yang di bagi dalam lunch pack tu tapi rasa kenyang lagi sebab baru jam11 lebih, si Pierre tanya nak pisang? Pastuh dia keluarkan sesikat pisang tunjuk kat aku ngan bat..terkejut aku haha…sib baik tak keluarkan dari dalam seluar..aku makan jek sebijik pisang tu pastuh terus lagi ke pondok villosa dan akhir sekali pondok paka…sebenarnya lepas jek dari pondok laying-layang pada km4 tu, trail dah start menegak giler, lepas tu perubahan rupa bumi gunung pun ada..kalau sebelum tu, masih nampak hutan rimba pokok kayu bagai lepas jek km4 nih semuanya cam berbatu-batu dan gondola-gondol belaka…

trail lepas pondok layang-layang

dah la sepanjang hari mendaki tu hujan renyai dan berhenti sekejap-sekejap…so aku ngan bat pakai raincoat..perjalanan lepas pondok last tu aku rasa tuhan saja la yang tahu betapa azabnya…Pierre dah kedepan walaupun sekejap-sekejap dia tunggu sambil pandang kitorang kat belakang..pastuh aku yang berjalan siap seret kaki lagi haha..pastuh kat belakang aku si bat yang aku tengok termengah-mengah gak la….lepas tuh aku nampak waras hut, tempat kitorang sepatutnya tido untuk malam tu, aku tanya orang situ rupanya nak register kena naik lagi ke laban rata..arrrggghhhh rasa tak kosser dah tau nak angkat kaki…tapi aku gagahkan jugak lagi untuk naik dalam 200m lagi tu..

sampai la tepat jam 1.35 kaki aku jejak laban rata, terus masuk ruang rehat dan restoran…masa tu la rasa sangat lapar, pe lagi…lepas borak jap ngan Pierre yang nak ke gunting lagadan tempat dia menginap, aku ngan bat pun bukak lunch pack sambil oder air hot chocolate…20 minit lepas tuh tetiba muncul si lara…wahhhhh bagusnya…menyusul pulak si vaart….si lara tinggalkan vaart lepas dia bagi knapsack dia suh si vaart bawak hahaha…tu yang tertinggal sket tu kan vaart…tapi overall best la sebab dalam masa 5 jam jek kitorang dah berjaya sampai laban rata….masalah la pulak nak kena turun bawah ke waras hut huhu

waras hut bagi aku sangat la tak waras…dah la bilik takde pemanas..air panas pulak rosak arrrggghhhh…cemana nih…imejin la malam tu tido kesejukan dalam suhu 10C..bilik mandi dan toilet kat luar dan kena share huhu..errr memula plan nak mandi lepas sampai tu kan, maklum la 5 jam mendaki tu, peluh aku cam air mengalir….tapi lepas dah rasa air sejuk cam ais, terus aku batalkan niat nak mandi haha….yang lagi pedih pilu bila kena naik lagi ke laban rata untuk dinner yang start jam 5pm…memula tu semua cam ala-ala give up takmo naik…tapi mengenangkan ada black paper lamb…semua jadik cam semangat nak makan sebab memang kalau cuaca sejuk kan cepat jek laparnya hahaha…

snap nih kat laban rata...nak ambik hut yang sebenarnya tak upaya sebab penat hahaha

lepas dinner, memasing pun mula la makan asam urat dan lumur minyak boxing tuh..ada sesi pijak-pijak pinggang ockay hahaha…serius tau, lepas sesi tu terus pinggang dah tak sakit..tekiu yach pada tukang urut bertauliah hahaha…kitorang pun bersiap la tuk tido awal sebabnya kena bangun kul 2 pagi esok untuk bertolak ke summit katanya..so aku rasa kul 9 malam tu aku dah berselimut dah walaupun terasa lagi kesejukannya…jap tuh tetiba aku terjaga..lerrr ada orang lak call memalam tuh..aku dengar..”sayang, dah tido nih kul 10.30 dah nih…” aisehhhh dah mata cam susah nak lelap balik…try pejam mata lagi…jappp tu plak aku terdengar orang bukak tutup pintu…lerrrr si vaart pulak kul 12 malam ntah buat apa ntah…lepas aku cuba pejam mata tuh baru la terjaga kul 2 pagi….baru la tau apa citer sebenarnya….memalam sejuk tuh ada orang dah berulang ke toilet rupanya hahahaha….

Nantikan pendakian ke puncak pula ya pada next edition…

Thursday, October 30, 2008

MENUJU PUNCAK - LIMITED EDITION 1


Ada 2 trail,Summit Trail yang lebih curam atau Mesilau Trail yang lebih landai tapi sedikit jauh...

BADAN masih lagi lenguh, jari kaki masih bengkak, peha dan betis masih lagi terasa sengal, lutut takyah nak citer la…rasa longgar habis hahaha…nasib baik pakai knee guard, kalau tak, tak tahu nak cakap apa lagi…tapi pengalaman…priceless

Aku selalu tanya kenapa orang buat keje bodoh? Apa perlu ko sakitkan badan sendiri..by choice ok..tapi sendiri tak sedar, aku pun termasuk dalam golongan orang camtu gak rupanya bilamana cuti hujung minggu yang bersambung dengan deepavali lalu aku bersama 5 lagi sahabat dah buat perancangan nak tawan kinabalu..katanya huhu…mari ikut cerita aku


Ini lah kaki pendaki yang tangkas muahaha..

DARI tahun lepas aku dah berangan dan plan, tapi sebab masalah yang tidak dapat dielakkan, aku tak dapat join..rasa kecewa, namun terubat sebab dorang sanggup lagi datang this year. Apa lagi seawal permulaan tahun dah rancang, flight dah book, tempat penginapan dah cari, pakej mendaki pun dah book..lepas tu sebab trip nih sangatla adventurous nya, kitorang juga booking day trip ke padas untuk river rafting…gigih ok hahaha…plan untuk this year, nhk takmo panjat dah sebab last year dah berjaya conquer kan..rose pun nak leisure je, so yang bersemangat terlebih tu aku, bat, lara yang kali nih berazam nak sampai puncak katanya sebab takmo dapat sijil patah balik hahaha..dan vaart harusss la jadi jejaka terakhir yang nak menyelamatkan kitorang yang lemah dan lemas ini hahaha..ooppss aku lupa, sebenarnya masa booking flight tu untuk 7 orang tapi bila last minit nak confirm…kecundang pulak yang sorang ni..hmmmm maklumla kalau orang tersayang dah tak izin kan….nak buat cemana kan kan hahaha

Dari awal tahun sampai la bulan puasa, aku takde buat apa-apa persediaan pun, cuba panjat bukit ke apa tah lagi nak jogging keliling rumah..memang malas habis, so lepas seminggu abis cuti raya, nhk dah plan nak latih aku haha…tempat paling strategic ialah bukit kiara….ok la, aku pun ikut je la, maklum la kan, si nhk yang tak panjat gunung pun sanggup, takkan aku pulak yang malas kan..merasala kan. First time lepas training tu aku cakap kat nhk, mental aku memang tak larat..kalau bukit kiara pun rasa cam mental torture apatah lagi kinabalu..mati aku cenggini…untuk satu minggu dorang bagi aku semangat hahaha….then pegi lagi second week tu..latihan nih pulak ala-ala yang terakhir la sebelum kitorang bertolak ke KK…hahaha…imejin eh aku yang dah lama dok lemakkan badan dan otot-otot nih hanya sempat training 2 kali panjat bukit kiara tuh…mau tak takut aku rasa, apa lagi kecut mental…berserah je la kan hahaha

1 hari sebelum bertolak, inbox penuh ngan email dorang nih, semua teruja tapi tak reti-reti nak pack barang lagi…aku pulak disebabkan kena outstation 2 hari, memang tak sempat beli barang-barang yang masih takde lagi..plan akhir beli je kat KK sebelum bertolak ke kundasang…the next day, jumpa kat airport, check-in dan perjalanan 2 jam setengah berjalan dengan lancer..sampai KK, driver dari travel ejen, si Justin dah siap tunggu…perut lapar so ajak Justin singgah Bandar KK, pergi ke Sinsuran tempat dorang jual knee guard murah, sepasang dapat rm15 je, glove cuma rm1.50..berbaloi la…aku tambah lagi 1 pasang glove walaupun dah bawak…makan tengahari kat situ sebelum berangkat ke kundasang…


Makanan berlambak giler...

Perjalanan dari KK ke Kundasang makan masa 2 jam dalam cuaca pulak hujan renyai…sampai dah dekat jam 5 petang, terus register kat kinabalu park…booking 2 lodges, hill lodge ngan nepenthes..sangat berbaloi sebab lodge sangat cantik siap ada fire place gitu…berangan la cam duk kat oversea kan..malam tu makan je apa yang ada…makanan berlambak tak hengat dunia dorang nih…padahal dalam email dah bagitau dah sapa bawak apa, tapi end up semua bawak semua makanan…tapi takpe, kita bagi sikit kat pendaki dah selebihnya mereka yang nak lepak je la bawak hehe…masa diabiskan dengan membahagi makanan dan bermain kad sambil tunggu masa nak tido…
Nanti aku cerita part mendaki plak ye..bersambung lerrr....penat la nak taip n ingat huhu..